Qwark: Hoog Spel
Zo internet-actief als ik ben vergeet ik soms dat ik ooit de nieuwste feiten uit gameland tot mij nam via het verouderde medium, de gedrukte pers.
Een blad in het bijzonder kwam laatst weer eens bovendrijven: Hoog Spel. Dit Oerhollandse blad bracht mij, met zijn kwalitatief hoogstaande recensies (geen reviews dus) en voorbeschouwingen (en ook geen previews) in contact met gamen. Deze mensen droegen de pen net zo'n warm hart toe als de computer en in retrospect vermoed ik dat de reden dat ik hier nu schrijf voor een gamessite alles te maken heeft met Hoog Spel.
Hoog Spel was een blad dat de kritiek niet schuwde. Spellen die maar zo zo waren werden genadeloos gefileerd en dit zette kwaad bloed bij de uitgevers die op hun beurt dreigden samenwerking (recensie materiaal en advertenties) stop te zetten. De redactie kon geen kant op: het was meedoen of stikken. Hoog Spel koos voor het laatste.
De padstelling waarin het medium zich bevindt is pijnlijk. Men meet de kwaliteit van een site af aan hoe snel deze een recensie af kan hebben. Dit is kennelijk een wens van de lezer. Niet van de sites of bladen, niet van de uitgevers, maar van jullie. Uitgevers zijn zich bewust van de machtspositie waarin dit ze brengt en zo worden steeds meer afspraken gemaakt met de grote sites en bladen voor exclusiviteit. De afspraak kan natuurlijk maar een ding inhouden: 'Jullie mogen als eerst de recensie plaatsen, onder de voorwaarde dat deze positief is.' Het is te lezen in de ondergang van Hoog Spel, maar ik ondervind dit ook aan den lijve in de korte tijd hier bij DGS.
Een grote uitgever stuurde ons onlangs een recensie-exemplaar van een spel op en voegde daar een brief aan toe waar de rillingen van over mijn lijf liepen. Vooropgesteld: het spel in kwestie had geen dreigende marketingtaal nodig om te verkopen, maar desondank vonden ze het nodig om ons mede te delen dat wij het embargo wel mochten doorbreken, mits wij 'net zo enthousiast over de game waren als zij'. De embargodatum haalde we sowieso niet, maar een van de grootste gamesites van Nederland had de recensie in ieder geval al enkele dagen online.
Een ander voorbeeld waarvan ik eigenlijk pas laat de ernst ervan inzag. Het was tijdens een presentatie waar ik in een prettige conversatie verwikkeld was met iemand van een PR-bureau. We hadden het niet over games of over ons werk, maar toen zag hij opeens iemand van een concurrerende site lopen en moest ervoor even ons gesprek onderbreken. Hij vertelde de jongen dat hij een negatieve recensie had gelezen op hun site over een spel en dat deze 'ook nog eens op de voorpagina stond'. De jongen wist eerst niet waar hij het over had en zei toen 'Dat is een memberrecensie, ik zal er wat aan doen.' Hij liep weg en ik praatte weer vrolijk verder. Nu pas realiseer ik me echter ten volste wat daar gebeurde. De arm van het persbureau reikt zover dat het zelfs sites kan dwingen om recensies van haar leden van de voorpagina te laten verwijderen.
Misschien is het woord 'dwingen' niet goed gekozen. Misschien was de tijd van Hoog Spel een tijd van dwang. Nu lijken site, uitgever en PR-Bureau allemaal op een lijn te zitten van afspraken en overeenkomsten. De objectiviteit is gezamenlijk het raam uit geflikkerd en niemand lijkt ergens een probleem meer mee te hebben. En misschien moeten we dat ook niet hebben. De lezers krijgen immers hun snelle recensies en exclusieve scoops waar ze zo om verlegen zitten. Ook al is dat betaald met de hoogste prijs denkbaar.
Hoog Spel werd in 2000 opgeheven. Het emotionele betoog van hoofdredacteur Harry d'Emme was aanleiding voor deze column. Zijn zwanenzang is te vinden op www.hoogspel.nl
Reacties(2)
Stof tot nadenken over een gezwel dat zich heel snel heeft verspreid. Diep triest, vorm je eigen mening zou ik zo zeggen. Sterke colum weer Qwark, ga zo door.
Tsja, hopelijk blijft DGS zo eigenwijs als ze was en wordt ze de Don Quichot van de games sites, en dan bedoel ik dat in positieve zin uiteraard :)