Karaoke Revolution
We schrijven 2003. Konami geeft de eerste Karaoke Revolution uit. Op dat moment heeft niemand nog van Singstar of Rock Band gehoord en het meezingfestijn voelt voor Konami even net zo fris en origineel als GuitarFreaks voelde toen niemand nog van Guitar Hero gehoord had. Maar zoals ook die -Hero serie een einde maakte aan Konami's pionierenwerk, zo maakte later Singstar en Rock Band een einde aan Karaoke Revolution. Met dit laatste deel, dat meer dan ooit de kunst afkijkt van Singstar, dreigt het voorgoed in vergetelheid te verdwijnen.
Karaoke Revolutions onderscheidend vermogen kwam voort uit de setting waarin gezongen werd. In tegenstelling tot de rockpodia, de popfantasie, waar andere muziekgames je in stortten, speelde Karaoke Revolution zich af in speels treurige karaokebars. Geen uitzinnige fans die slipjes op een metersbreed podium kwakken, geen lichtshows en geen band. Karaoke Revolution ging veel nuchterder om met het na-apen van wereldsterren. Die nuchterheid is verdwenen.
Karaoke Revolution voelt als het huwelijk tussen de gameplay van Singstar en de presentatie van Guitar Hero, maar haalt jammer genoeg nergens de kwaliteit van deze twee grootmachten. Het podium en de band bestaan uit houterig bewegende modellen, waarvan de zanger of zangeres nog het engst is. De monden mogen dan daadwerkelijk de woorden van de tekst lijken te volgen, verder geeft het lichaam zelden het idee af dat er iets swingends gebeurt. De expressieloze blik wanneer er even niets te zingen valt is zelfs ronduit bizar. Zonde, want de makers hebben in een ander onderdeel wel degelijk tijd en geld gestoken, de character creation mode. Zangers en zangeressen zijn volledig uit te dossen met allerhande kleding, en zelfs rimpels, vet en huidskleur zijn beïnvloedbaar. Je kan er zo een kopie van jezelf mee maken, maar om deze kopie vervolgens als een zombie te zien schuivelen en mijmeren, daarvan zullen de jongsten snel bang achter de deuren verdwijnen.
Zoals Singstar meet Karaoke Revolution hoe goed er gezongen wordt en deelt naar gelang van zangkwaliteit punten uit. Het systeem werkt naar behoren, maar spellen hebben meer nodig dan alleen een functioneel raamwerk om aantrekkingskracht te blijven uitoefenen. Een overzichtelijke singleplayer is er niet. De menu's bestaan uit goedkope grijze blokken waar stelselmatig doorheen gewerkt moet worden. Er is daarnaast geen multiplayer te bespeuren en, belangrijkste van alles, de tracklist valt tegen. De vijftig nummers die op disc staan beslaan weliswaar een groot aantal genres, maar desondanks heeft het spel een chronisch gebrek aan echte meezingers. Downloadbare nummers worden ondersteund, maar zijn een lachertje. De binnen te halen tracks bestaan voornamelijk uit reeds in de serie verschenen nummers en zijn dus geen originele master-tracks. Niets doet Karoake Revolution uitstijgen boven de titels waar het mee probeert te concurreren.
Ooit pionierde Konami in muziekgames, maar onderhand is het bedrijf links en rechts ingehaald door mensen met meer visie. Misschien komen ze de nederlaag ooit weer eens te boven. Als Karoake Revolution een indicatie moet zijn, kunnen we daar alleen nog wel even op wachten.
Informatie
DGS score4.0 / 10 Society score-- / 10- Titel: Karaoke Revolution
- Publisher: Konami
- Developer: Blitz Games
- Genre: Muziek
- Multiplayer: Ja
- Online: Nee
- Leeftijd: 12+
- Release: 2010-02-18 22:33
