Just Cause 2
De doelstelling van Avalanche was met het verschijnen van Just Cause helder. Het had een pretentieloze speeltuin moeten zijn. Onder de blakende zon van een afgelegen tropisch eiland moest de speler capriolen kunnen uithalen die de logica en natuurwetten grof zouden overtreden, met een enkel doel voor ogen: plezier. Gedeeltelijk slaagden de Zweden daarin. Inderdaad gaven zij ons speelgoed, een wereld waarin van vliegtuig naar jeep, en van jeep naar helikopter hopsen de normaalste zaak van de wereld was. En toch, het werd saai.
Grootste boosdoener was dat onder de aburde akrobatiek geen goede third person shooter school, en de eentonige missiestructuur waarin hoofdpersoon Rico van het ene naar het andere eenworstige vuurgevecht toog inspireerde ook al niet. Dat het logistieke deel vermakelijk was kon niet voorkomen dat dat wat belangrijkst is in moderne spellen (vijanden ombrengen) verbleekte. Just Cause leerde ons een levensles waar we in spellen niet per se aan herrinnerd hoeven te worden: de reis er naar toe is leuker dan het aankomen op plaats van bestemming.
Deze problematiek is precies dat wat opgelost, of in ieder geval aangesproken, gaat worden in het vervolg dat over enkele weken in de winkel moet liggen. Just Cause 2 houdt dat wat goed was aan het eerste deel, het ludieke transport, intact en neemt het vechten onder handen. Of beter gezegd, ze injecteren het met een overdaad aan nog meer absurditeiten. Parttime prettyboy en fulltime actieheld Rico heeft in dit deel bijvoorbeeld een soort ketting waarmee hij alles wat los en vast zit met elkaar kan verbinden. Dit levert een aantal hilarische nieuwe tactieken op in de strijd tegen de heersende macht. Een soldaat met een Jeep verbinden is leuk, maar een beetje inspiratieloos. Wat te denken van een soldaat met een vliegtuig? Of een helikopter met een standbeeld? Just Cause 2 laat de spelers er lustig op los experimenteren danzij deze ketting, wat ongetwijfeld een welkomen afwisseling zal geven tussen het standaard knalwerk.
Het voetbalveld lijkt een nieuwe meetstandaard te worden voor uitgevers en een dankbare eenheid voor PR medewerkers om de schaal van hun spellen begrijplijk te maken voor de macho man (toevallig tevens de doelgroep van het spel). Just Cause 2 doet het dan ook niet anders. Het totale oppervlakte aan eiland staat met zijn 1000 vierkante kilometer gelijk aan 150.000 voetbalvelden. Ter vergelijking, Far Cry 2 had "slechts" een omvang van 75.000 voetbalvelden. De statistiekenterreur houdt hier niet op. Er zijn maar liefst honderd verschillende voertuigen om al die kilometers over de grond of in de lucht mee af te leggen, varierend van auto's tot enorme vliegtuigen, en alles wat daar nog tussenin zit. Verspreid over deze intimiderende lap grond staan in totaal 261 dorpen en nederzettingen die variëren in grootte, met als klapper op de vuurpijl een enorm metropool.
Met zijn 'nog meer, nog groter' houding lijkt Avalanche in de valkuil te lopen waar recentelijk nog de makers van FUEL in vielen, die van grote werelden en weinig actie. Maar actie is precies wat de makers hoog in het vaandel lijken te hebben, met verwoesting als belangrijkste motivator. Avalanche beweert dat de speler het spel zou kunnen uitspelen zonder een van de 'factie'- missies te doen, en alleen maar los te gaan op de omgeving. Door gebouwen, voertuigen of wat dan ook op te blazen destabiliseert Rico het politieke klimaat, en laat dat nou net het hoofdoel zijn.
Van wat we hebben gezien kan in ieder geval wel vastgesteld worden dat Just Cause 2, ondanks zijn schaal, niets inboet aan schoonheid. Het water, dat al van ongekend realisme blaakte in het eerste deel, is hier zelfs nog mooier gemaakt. De grond bestaat ook lang niet meer louter uit gras en stof. Just Cause 2 kent een scala omgevingen en ondergrond waaronder sneeuw, gesteente en zand. Hoe voertuigen zich gedragen op de omgeving verschilt ook. Een buggy kan bijvoorbeeld prima zijn weg vinden over dorre en hobbelige landschappen, maar stelt niet zo heel veel voor op een snelweg. Alle voertuigen hebben ook indrukwekkend goede schademodellen voor een spel van dit kaliber. De speeltuin die Just Cause 2 biedt kent ook verschillende weersomstandigheden. De ene keer doordrenkt in een warme zonnegloed, en op andere momenten gehuld een diep donkere nacht of onderworpen aan plensbuien (geen nood, Rico's gladde kapsel raakt nooit uit model). En dit water op de wegen heeft uiteraard ook invloed op de wegligging.
Het staat buiten kijf dat Just Cause 2 momenten van pure jongensachtige opwinding teweeg zal brengen. Hoe kan het ook anders wanneer je via Jumbo Jets naar helikopters kan springen, vervolgens in vrije val ter aarde stort om op het laatste moment een parachute te trekken waarmee je op een wegstuivende jeep landt, de bemanning eruit schiet, en zelf het wiel overneemt. Hoelang deze idioterie ook echt leuk blijft weten we 26 maart wanneer het spel uitkomt op PlayStation 3, Xbox 360 en PC.
Informatie
- Titel: Just Cause 2
- Publisher: Square Enix
- Developer: Avalanche Studios
- Genre: Actie, Sandbox
- Multiplayer: Nee
- Online: Nee
- Leeftijd: 16+
- Release: 26 March 2010
