MeiKa: Een bonte vergelijking
Ik had laatst een discussie met iemand, op Bashers. Ik was een beetje een preuts standpunt aan het verdedigen over Bayonetta, dat het een spel voor en van eenzame mannen was. Begrijpelijkerwijs kreeg ik de wind van voren.
Mijn ietwat moralistische gedrag daar op dat forum is niet representatief voor de persoon Kahlmann. Ik heb geen problemen met schunnige plaatjes, seksueel getinte games, foto's of films of wat dan ook. Leuk zelfs. De reden erachter kwam van een stuk van ene Leigh Alexander (een vrouw) en een columnist van EDGE die redeneerden dat Bayonetta eerder een voorvechtster was van vrouwelijke onafhankelijkheid dan een lustobject. Dat ging mij te ver. Ik kan best begrijpen dat gamejournalisten in de pen willen klimmen wanneer een spel dergelijke beschuldigingen te verduren krijgt, maar dit soort betekenissen aan Bayonetta hangen, dat wordt lachwekkend.
Los van de terechte 'stel je niet zo aan'- reacties waarmee ik om de oren werd geslagen opperden anderen dat Bayonetta 'typisch Japans is' en dat hun kijk op seks en vrouwen heel anders is dan in het Westen. Ik heb daar niets mee te schaffen. Dat iets bij een cultuur hoort maakt het nog niet goed. Er ook zijn Afrikaanse stammen die pedofilie de normaalste zaak van de wereld vinden.
